یکتاپرستی یا اخلاقیات؟ اولویت با کدومه؟

داشتم فکر می کردم قرآن پاسخ مطلوبی برای اخلاق گراها نیست. هرچی بالا پایینش می کنم کمتر از اخلاق گویی توش پیدا می کنم. 95 درصدش درباره توحیده و بقیش هم کمی احکام. همون احکامی که بعضی قسمتاش در دنیای مدرن خیلی هم جنجالی شده. حالا این احکام رو بذاریم کنار، بخش اعظم قرآن به یکتاپرستی و اساسا پرستش می پردازه. چیزی که در دنیای امروز خیلی دغدغه کسی نیست. یعنی اینطور نیست که مثل زمان ابراهیم همه بت بپرستند و یکی بیاد بگه اونو نپرست، این یکی رو بپرست. اساسا الان کسی چیز خاصی رو نمی پرسته. اگر می پرسته همون خدا رو می پرسته. بخش زیادی از داستان های قرآن (مثلا همون ابراهیم، فرعون، نوح،...) دعوای بین کسانیه که بت ها یا خدایان چندگانه رو می پرستند و کسانی که خدای یکتا رو می پرستند. مرتب از شرک حرف می زنه و بدترین عذاب ها رو به اون نسبت می ده. حتی تو سوره مریم، از همون حیث شرک انقدر به موضوع فرزند نداشتن اهمیت می ده که می گه: از شنیدن این سخن که خداوند فرزند دارد، کم مانده آسمان ها و زمین بشکافد و کوه ها متلاشی شود و فرو ریزد. حتی واژه هایی مثل ستمکار در مورد کسانی به کار می ره که به خدا دروغ می بندند و سختان راست او رو تکذیب می کنند، نه کسانی که مثلا به مردم ستم می کنند. نهایتش اینجور وقتا از کسانی نام می بره مثلا پیامبرها رو کشته اند. خیلی از صفت ها تو قرآن به معانی ای به کار رفته که در دنیای امروز و اخلاقیات این معنی رو نمی ده. مثلا همینطور شاید حس کنی که چرا برای کافر انقدر عذاب در نظر گرفته اند. کافر دقیقا چه مصداقی تو دنیای امروز داره؟ مومن چی؟ اگه این باشه که اولی آیات خدا رو انکار می کنه و دومی بهش ایمان میاره، به نظرم تو دنیای امروز کسی نه انکار می کنه و نه ایمان میاره. یعنی کسی اصلا به این چیزا فکر نمی کنه. همه دارند زندگیشونو می کنند. ممکنه اگه از بعضی از ماها بپرسند اینا رو کی آفریده، بگیم خدا. ولی دیگه خیلی بهش فکر نمی کنیم. خصوصیاتی که تو قرآن از مومن گفته رو نداریم. پس ما چی هستیم؟ سرنوشت ما از بعد بهشت و جهنم چی می شه؟ ما نهایت سعیمون رو می کنیم که آدمای خوبی باشیم. ولی انگار این از نظر خدا کاملا فرعیه. در واقع تلویحا مومن ها خوب هم هستند. ولی غیرمومن های خوب چه جایگاهی دارند؟ یه سری چیزا که من اسمشون رو معنویات دنیایی می ذارم (مثل عشق، مثل تلاش و اراده،....) ازشون تو قرآن هیچ حرفی زده نشده. حتی فداکاری و شهادت و صبر و همه اینا وقتی تو قرآن مطرح شده اند که از بعد یکتاپرستی اومده باشند. مثلا ایثار در راه خدا، جهاد در راه خدا، صبر در راه خدا. مثلا عشق زن و مرد، تلاش برای بلندپروازی، تحمل مشکلات برای حفظ زندگی،... اینا از نوعی نیستند که تو قرآن اومده باشه. گرچه تو داستان ها و روایات اومده.

خلاصه.... همین دیگه... اینا خیلی وقته تو کله ام بود یهو اومد رو کاغذ.

/ 2 نظر / 3 بازدید
سمان

اومدم کامنت بذارم اما خیلی طولانی شد بنابراین برات ایمیلش میکنم.

غریبه

ببخشید شما چقدر مطالعه در زمینه مسائل دینی داشتین؟و چقدر قرآن قرائت کردین و چطوری درصد گرفتین ؟میشه در مورد نوع مطالعات و تحقیقاتتون بیشتر توضیح بدید؟